In februari viert Marthe Ackerman haar tienjarig jubileum bij Madizo en Madi. Een mijlpaal waar ze met trots op terugkijkt. “Het is best snel gegaan,” zegt ze. “En toch, als je terugkijkt op alles wat er in die tien jaar is gebeurd, dan is het ook weer een hele reis geweest.”
Van verpleegkunde naar maatschappelijk werk
Marthe begon haar loopbaan als verpleegkundige. Ze maakte deel uit van één van de eerste lichtingen verpleegkundigen die breed werden opgeleid en werkte in uiteenlopende settings: in de psychiatrie, met mensen met een verstandelijke beperking, in de thuiszorg en in het ziekenhuis, waar ze uiteindelijk afstudeerde op cardiologie.
Hoewel ze waardevolle ervaring opdeed, begon er iets te knagen. “De werkdruk was enorm. Ik miste de ruimte om écht in gesprek te gaan met mensen. Om contact te maken, de diepte in te gaan. Dat voelde op een gegeven moment bijna onmenselijk.”
Die ervaring bracht haar tot een bewuste keuze: ze ging verder studeren en koos voor maatschappelijk werk. Een beslissing waar ze nog altijd met trots op terugkijkt. “Dat is echt een passende keuze geweest.”
Na haar studie werkte ze onder andere in Den Bosch als algemeen maatschappelijk werker en verhuisde daarna naar Maastricht, waar ze in de vrouwenhulpverlening terechtkwam. Daar begeleidde ze vrouwen, met en zonder kinderen, die te maken hadden met (ernstig) geweld. “Sommige vrouwen moesten anoniem worden opgevangen. Het waren intensieve trajecten, met wekelijkse gesprekken. Je zag vrouwen stap voor stap weer zelfstandig worden. Dat was heel waardevol.”
De overstap naar Madi
Via Maastricht kwam Marthe uiteindelijk in Amsterdam terecht. Ze begon bij Madizo in Zuidoost en bijna vijf jaar geleden kwam ze bij Madi Diemen terecht, waar ze nog altijd werkzaam is. Wat haar opvalt als ze terugkijkt op tien jaar organisatieontwikkeling, is dat het vak van maatschappelijk werker onder druk staat. “Ik ben blij dat ik mijn werk in Diemen heb kunnen blijven uitvoeren zoals ik ervoor ben opgeleid. Als je alleen nog maar fragmenten van een casus mag doen, brokkelt je professie af. Maatschappelijk werk is juist zo mooi omdat het breed is. Je kijkt niet alleen naar het individu, maar ook naar de omgeving, het systeem.”
Volgens Marthe wordt het vak soms onderschat. “Mensen denken wel eens dat wij vooral praktische dingen doen. Maar psychosociale hulpverlening is de kern. Praktische ondersteuning kan nodig zijn, maar het is maar een klein onderdeel van wat we kunnen betekenen.”
Menselijk, verrassend en doelgericht
Wanneer ze haar werk in drie woorden moet omschrijven, kiest Marthe voor: menselijk, verrassend en doelgericht. “Ik werk met een heel diverse doelgroep, van 18 tot 65 jaar. Elke keer ben ik weer verbaasd over de verhalen die mensen meebrengen. Twee mensen kunnen met dezelfde hulpvraag binnenkomen, maar het verhaal erachter is totaal anders. Dat vraagt elke keer weer een andere benadering. Die nieuwsgierigheid blijft.”
Wat haar motiveert om dit werk al tien jaar te doen? “Vanuit echtheid contact willen maken. Van betekenis willen zijn. Als iemand binnenkomt die helemaal ondergesneeuwd is door problemen, en je ziet diegene opgelucht of met een glimlach weer naar buiten gaan, dat zijn de bloemetjes in mijn werk.”
Trots en veerkracht
Op de vraag waar ze het meest trots op is in haar loopbaan, hoeft Marthe niet lang na te denken. “Waar ik nu sta. Er zijn rumoerige tijden geweest, ook organisatorisch. Je privéleven is bepalend voor hoe je je werk uitvoert. Dat ik mezelf staande heb weten te houden én mezelf heb ontwikkeld tot een zelfverzekerde professional, daar ben ik echt trots op.”
Ze benadrukt hoe belangrijk zelfreflectie is in haar werk. “Je bent je eigen instrument. Je moet kritisch naar jezelf kunnen kijken, reflecteren op je handelen. Wat is mijn aandeel? Wat kan ik anders doen? Dat leer je niet in één dag; dat ontwikkel je door ervaring.”
De Toeslagenaffaire
Niet alles in de afgelopen tien jaar was licht. Marthe noemt met name de periode waarin zij en haar collega’s ondersteuning boden aan gedupeerden van de toeslagenaffaire. “Dat was zó heftig. We sprongen erin zonder duidelijke kaders of tools. Het waren zware multiprobleemzaken. Ik zag mensen echt aftakelen. Dat heeft er bij mij ingehakt.”
Ze is achteraf opgelucht dat de opdracht uiteindelijk elders werd belegd. “Als ik daar langer mee door had moeten gaan, was ik er zelf onderuit gegaan.”
Investeren in zelfkennis en -ontwikkeling
Voor jonge mensen die een opleiding social work overwegen, heeft ze een duidelijke tip: “Investeer in zelfkennis en zelfontwikkeling. Je bent echt je eigen instrument. Reflecteer, leer jezelf kennen, bouw aan je zelfvertrouwen. En zorg voor een goede stagebegeleider; ik heb daar destijds ontzettend veel aan gehad.”
Na tien jaar kijkt Marthe terug op een periode vol ontwikkeling, uitdagingen en groei. Maar bovenal is haar nieuwsgierigheid naar de ander onverminderd aanwezig. “Zolang ik vanuit echtheid contact kan maken en van betekenis kan zijn, blijf ik dit werk met passie doen. Mijn loopbaan is niet alleen het resultaat van hard werken, maar ook van de mensen die onderweg in mij hebben geloofd en deuren voor mij hebben geopend. Zonder hen had ik hier niet gestaan. En daar ben ik nog altijd heel dankbaar voor.”